M.J. Granpré Molière architect van de Delftse School

M.J. Granpré Molière (1883-1972) was vanaf het midden van de jaren twintig tot en met het begin van de jaren vijftig een sleutelfiguur in de Nederlandse architectuur, stedenbouw, planologie en het bouwkunde-onderwijs.

In M.J. Granpré Molière Architect van de Delftse School beschrijft Arnoud Geux de kerk- en kapelontwerpen van Granpré Molière tegen de achtergrond van zijn biografie, schoonheidsleer en het architectuurdebat over traditie en moderniteit vanaf het midden van de jaren twintig tot en met het einde van de jaren zestig van de vorige eeuw.

Volgens Granpré Molière was de kerkbouw in de rangorde van de architectuur de meest hoogstaande vorm omdat ‘bouwwerken wortelen in de doelmatigheid en ze verheffen zich daarboven, in de mate waarin de doeleinden van meer geestelijke aard worden’.

In de publicatie worden, vaak voor de eerste maal, de kerk- en kapelontwerpen van Granpré Molière beschreven, zoals de kapel van het grootseminarie Haarendael (1937-1939) in Haaren, de Antonius en Lodewijkkerk (1947-1949, niet gebouwd) in Den Haag, de kerk van Onze-Lieve-Vrouwe van Altijddurende Bijstand (1950-1953) in Breda, de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes (1953-1957) in Amsterdam Nieuw-West en de Schets voor een bedevaartskerk (1967) in Amsterdam.

Het speurwerk van de auteur leidde tot verrassende vondsten en conclusies die het bestaande beeld van Granpré Molière, de Delftse School en het traditionalisme in de architectuur corrigeren.

Arnoud Geux (1958) studeerde Bouwkunde aan de HTS in Tilburg en was van 1995 tot en met 2025 als docent verbonden aan SintLucas in Boxtel. Dit boek is de handelseditie van het proefschrift waarmee hij in 2026 promoveert.