Onvoltooidheid
> Zoals Paul Valéry zegt, is een werk nooit ‘af’, het kan alleen worden opgegeven en losgelaten
> Onafheid als ontwerp instrument om bewoner en gebruiker de ruimte te geven
> Het onvoltooide project als uitdaging van de gangbare waarden en praktijken in de architectuur
Ook na de bouw en oplevering is een gebouw niet ‘af’. In het dagelijks gebruik blijkt telkens weer dat aanpassingen nodig zijn. Wat als we deze ‘onafheid’ van architectuur tot ontwerpprincipe verheffen, en daarmee bewoners en gebruikers letterlijk de ruimte geven? Het meest recente, bekende en tot de verbeelding sprekende voorbeeld van een letterlijke onvoltooide architectuur is Elementals ontwerp voor het project Quinta Monroy in Iquique, Chili (2003), waar het bureau bewust ‘halve goede huizen’ ontwierp met de bedoeling dat bewoners de andere helft verder aanvulden. Elementals ontwerp staat niet op zichzelf, maar is onderdeel van allerhande pogingen om een bewust ‘onvoltooide’ architectuur te bouwen. Deze OASE documenteert een aantal van deze projecten, die stuk voor stuk de huidige gevestigde praktijk uitdagen op haar waarden, positie van de ontwerper, en definitie van een project.
Tom Avermaete, Sebastiaan Loosen & Hans Teerds (eds.)
Karel Martens & Aagje Martens
978-94-6208-998-3
september 2026
verwacht
Nederlands, Engels
128 p
paperback